دلنوشته

به نام خدا

این روزها دلم گرفته

یعنی نمیشه گفت گرفته، یه حالتیه بین ناامیدی و امیدواری.

الحمدلله طی این مدت اتفاقات خوب زیادی افتاده از جمله اینکه برادرزاده ام متولد شده و خیلی از این بابت خدارو شکر میکنم.

اتفاقات دیگه ای هم افتاده از جمله اینکه چهار پنج تا خواستگار همزمان سر و کلشون پیدا شده

و البته به همون سرعت هم در افق ناپدید شدن.

حس بدیه که آدم فکر کنه هر کی به خواستگاریش میاد فقط به خاطر چندرغاز حقوقشه و با این فکر بیشتر حس تنهایی به آدم دست میده.

اومدم اینجا احساساتمو بنویسم

اما انگار اینجا هم نمیشه آدم حرفاشو راحت بزنه

قربونت برم خدا جون

که تو این دنیا سنگ صبورمی و هممممممه ی حرفامو راحت بهت میگمو و آروم میشم...

در عین حال به هر کاری هم قادری و فقط خودت میتونی به داد دل تنهام برسی...

گاه نوشته های من...